Przejdź do głównej zawartości

Podsumowanie miesiąca – maj 2018




Maj jest dla mnie jednym z najpiękniejszych miesięcy w roku. Pogoda jest cudowna, przyroda eksploduje pięknem kolorów i zapachów. Parki i inne zielone miejsca zachęcają do odpoczynku, także z książką w ręku. W tym roku majówkę spędziłam w gronie rodzinnym i dosyć pracowicie, bo w rozjazdach. Nie było czasu na opalanie się i leniuchowanie, ale był to czas bogaty w innego rodzaju doświadczenia. Miałam przyjemność poznać dalszą rodzinę mojego Męża i bardzo miło spędziłam z nimi czas. Zawsze zdumiewa mnie ile mądrości jest w starszych osobach i jak bardzo są wzruszające w swojej – pewnego rodzaju – bezradności.

Pozostałe dni spędziłam na pracy zawodowej i próbach ustalenia priorytetów. Jestem teraz w środku zmian dotyczących różnych sfer mojego życia i próbuję tak wszystko to sobie poukładać, żeby mieć więcej czasu na to, co lubię robić oraz na spędzanie czasu z ludźmi, którzy są dla mnie ważni. W tym miesiącu prawie nie czytałam żadnych blogów i oczywiście wiele treści jest bardzo wartościowych, ale jedno jest pewne – nie da się zrobić wszystkiego naraz. A ja w tym miesiącu nastawiłam się na rozwój w kierunku zdrowia i staram się szczególnie zadbać o tą sferę, ponieważ akurat u mnie ma to również przełożenie na całą resztę mojej codzienności.

A jak jest u Was? Co najbardziej lubicie w maju?

Na blogu ukazały się następujące recenzje:

James Wallman, „Rzeczo-zmęczenie. Jak żyć pełniej posiadając mniej”,
Malwina Bakalarz, „Jak zmieniłam życie w rok”,
Barbara Taylor Bradford, „Cavendon Hall”,
Kate White, „Tajemnice kariery. 50 sekretów, które powinna znać każda kobieta sukcesu”,
Beata Pawlikowska, „Blondynka w Japonii”,
Beata Pawlikowska, „Życie jest wolnością.Autobiografia”.



Etykiety:

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Natalia Sońska, „Kropla zazdrości, morze miłości”,

Źródło grafiki NATALIA SOŃSKA, „KROPLA ZAZDROŚCI, MORZE MIŁOŚCI”, POZNAŃ 2017 Kim jest Autorka? Natalia Sońska ma na swoim koncie już cztery książki. „Garść pierników, szczypta miłości”, „Mniej złości, więcej miłości” i trzecia część serii „Kropla zazdrości, morze miłości” a także „Obudź się, Kopciuszku”. Ponadto jest współautorką „Przyjaciółek”. Urodziła się w 1993 roku (ma 24 lata), ale jej książki odniosły duży sukces. Jeśli macie ochotę poczytać więcej o młodej pisarce – odsyłam do krótkiego artykułu . O czym jest ta książka? Główna bohaterka Kinga jest w ciąży. Pogrążona w depresji jest pod opieką przyjaciółki Hani. Inna koleżanka Mira również wspiera Kingę. Z czasem role się odwracają – zaradna Hania gubi się w swoich emocjach i przeżywa trudności w związku. Książka jest kontynuacją serii, której nie czytałam, ale nie przeszkadzało mi to jakoś mocno w lekturze. Jestem pozytywnie zaskoczona – wartka akcja, wyraziste główne bohaterki – Kinga i Hania t...
4 komentarze
Czytaj więcej

Barbara Taylor Bradford, „Trzy tygodnie w Paryżu”

BARBARA TAYLOR BRADFORD, „TRZY TYGODNIE W PARYŻU”, PRZEŁOŻYŁA HANNA PAWLIKOWSKA – GANNON, WARSZAWA 2003 O czym jest ta książka? „Trzy tygodnie w Paryżu” to książka o czterech przyjaciółkach, których relacje mocno się skomplikowały wskutek nieporozumienia. Naukę w elitarnej francuskiej szkole kończą pokłócone, przekreślając wcześniejsze piękne przeżycia. Alexandra, Kay, Jessica i Maria – każda z nich odniosła wielki sukces w swojej branży. Wspaniałe wykształcenie zawdzięczają cudownej nauczycielce i zarazem właścicielce Szkoły Sztuk Dekoracyjnych – Anyi Sedgwick. Po kilku latach mają okazję spotkać się powtórnie w Paryżu na 85 - tych urodzinach Dyrektorki, a zarazem ich życzliwej przyjaciółki. Czy skłócone kobiety pogodzą się przed uroczystością ? Czy uda się wyjaśnić niektóre sekrety z przeszłości? Moim zdaniem: Książka jest idealna, żeby się zrelaksować – napisana lekkim językiem, czyta się łatwo i przyjemnie. Dla bardziej empatycznych Czytelniczek i Czyt...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Niespodzianka

Rzadko kupuję gazety, ale czasami się zdarza. W tym miesiącu chciałabym Wam napisać o dwóch artykułach z lutowego wydania magazynu „Wysokie obcasy extra” . Jeden z nich „I ślubuję Ci… czyli jak oni się kochają” jest w tematyce wybitnie walentynkowej. Ale zaraz, zaraz – powiecie – Walentynki już były i nawet zdążyłem/am o nich zapomnieć. Od kilku lat nie obchodzę Walentynek, a właściwie cytując demotywatory.pl „obchodzę walentynki szerokim łukiem”. Nie dlatego, że jestem samotna i zgorzkniała albo preferuję polskie święto Noc Kupały. Po prostu Walentynki mnie irytują, choć wiem, że dla wielu osób są jedną z niewielu okazji, by zadbać o związek. I teraz moja skromna refleksja na ten temat: czy faktycznie można zadbać o związek w ten sposób? Z pewnością jest to miłe uzupełnienie, ale nie można na tym jednym święcie budować wielkiej miłości. Wracając do artykułu – przedstawia on kilka par z różnym stażem i ich historię jak to się zaczęło i co zrobili, że się nie skończyło...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej