Przejdź do głównej zawartości

Czemu kobiecość jest taka ważna?


„BEZ MAKIJAŻU. PRAWDZIWE HISTORIE KOBIET”, WILLA SHALIT, JOANNA LAPRUS – MIKULSKA, WARSZAWA 2013

Czy zastanawiałyście/ liście się kiedyś czym jest KOBIECOŚĆ? Jak bardzo ważne jest zrozumienie tego terminu?

Słownik języka polskiego definiuje kobiecość jako: „ogół cech charakterystycznych dla kobiety”. 

A jak Wy rozumiecie to słowo? Z czym Wam się kojarzy? Dla mnie kobiecość to zadbane włosy, uśmiech i delikatność. Bycie subtelną i empatyczną.

Ale przecież każda kobieta jest inna i o tym właśnie jest ta książka.

Uważam, że to książka, którą matki mogą dać w prezencie swoim córkom i razem z nimi czytać. Nie zawsze kobiety mogły robić to, co teraz i postępować tak jak chcą. Ale nie ulegajmy złudzeniu, że teraz nastała era kobiet i nie czyhają na nas pułapki i ograniczenia. Zauważyłam, że owszem kobiety mogą się realizować zawodowo, ale jednocześnie oczekuje się od nich, że będą wzorowo zajmowały się domem, dziećmi i nigdy nie zabraknie im energii.

Kobiety teraz są szczególnie narażone na przerost ambicji. I o ile dzięki skutecznemu zarządzaniu czasem wiele rzeczy można pogodzić, to bycie idealną w każdej dziedzinie nie jest możliwe, a już na pewno nie jest zdrowe.

Ponadto jak zauważyła Kate Winslet w swoim eseju – dążymy do dorównania kanonom urody prezentowanym na okładkach czasopism czy w telewizji, ale nie zdajemy sobie sprawy albo nie chcemy dopuścić tego do swojej świadomości, że za wygląd tych modelek i aktorek odpowiada sztab fryzjerów i stylistów a także fotograf i oświetleniowiec. Dążymy do czegoś, co nie istnieje. Oczywiście należy dbać o siebie, dzięki temu zyskujemy pewność siebie i dobre samopoczucie, ale nie próbujmy się do kogoś upodobnić.

Kobiecość według wszystkich kobiet, które się wypowiedziały w tej książce pochodzi z naszego wnętrza – jest to suma wydarzeń, która nas ukształtowała i są to pewne cechy, które różnią nas od mężczyzn, nawet jeśli tego nie chcemy…

Najbardziej podobały mi się fragmenty dotyczące Kate Winslet i Julii Stiles (obie są aktorkami).

Ich wypowiedzi pokazują, że nie każda gwiazda Hollywood skupia się tylko na zewnętrznym aspekcie gry aktorskiej. I że otrzymały od swoich rodziców nie tylko wykształcenie czy jakieś dary materialne, ale przede wszystkim dar spędzania czasu razem.

Niektóre wypowiedzi/wywiady są krótsze, inne dłuższe, ale z każdego wyłania się obraz, czasami bardzo głęboki. 

Gorąco polecam!







Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Natalia Sońska, „Kropla zazdrości, morze miłości”,

Źródło grafiki NATALIA SOŃSKA, „KROPLA ZAZDROŚCI, MORZE MIŁOŚCI”, POZNAŃ 2017 Kim jest Autorka? Natalia Sońska ma na swoim koncie już cztery książki. „Garść pierników, szczypta miłości”, „Mniej złości, więcej miłości” i trzecia część serii „Kropla zazdrości, morze miłości” a także „Obudź się, Kopciuszku”. Ponadto jest współautorką „Przyjaciółek”. Urodziła się w 1993 roku (ma 24 lata), ale jej książki odniosły duży sukces. Jeśli macie ochotę poczytać więcej o młodej pisarce – odsyłam do krótkiego artykułu . O czym jest ta książka? Główna bohaterka Kinga jest w ciąży. Pogrążona w depresji jest pod opieką przyjaciółki Hani. Inna koleżanka Mira również wspiera Kingę. Z czasem role się odwracają – zaradna Hania gubi się w swoich emocjach i przeżywa trudności w związku. Książka jest kontynuacją serii, której nie czytałam, ale nie przeszkadzało mi to jakoś mocno w lekturze. Jestem pozytywnie zaskoczona – wartka akcja, wyraziste główne bohaterki – Kinga i Hania t...

Barbara Taylor Bradford, „Trzy tygodnie w Paryżu”

BARBARA TAYLOR BRADFORD, „TRZY TYGODNIE W PARYŻU”, PRZEŁOŻYŁA HANNA PAWLIKOWSKA – GANNON, WARSZAWA 2003 O czym jest ta książka? „Trzy tygodnie w Paryżu” to książka o czterech przyjaciółkach, których relacje mocno się skomplikowały wskutek nieporozumienia. Naukę w elitarnej francuskiej szkole kończą pokłócone, przekreślając wcześniejsze piękne przeżycia. Alexandra, Kay, Jessica i Maria – każda z nich odniosła wielki sukces w swojej branży. Wspaniałe wykształcenie zawdzięczają cudownej nauczycielce i zarazem właścicielce Szkoły Sztuk Dekoracyjnych – Anyi Sedgwick. Po kilku latach mają okazję spotkać się powtórnie w Paryżu na 85 - tych urodzinach Dyrektorki, a zarazem ich życzliwej przyjaciółki. Czy skłócone kobiety pogodzą się przed uroczystością ? Czy uda się wyjaśnić niektóre sekrety z przeszłości? Moim zdaniem: Książka jest idealna, żeby się zrelaksować – napisana lekkim językiem, czyta się łatwo i przyjemnie. Dla bardziej empatycznych Czytelniczek i Czyt...

Niespodzianka

Rzadko kupuję gazety, ale czasami się zdarza. W tym miesiącu chciałabym Wam napisać o dwóch artykułach z lutowego wydania magazynu „Wysokie obcasy extra” . Jeden z nich „I ślubuję Ci… czyli jak oni się kochają” jest w tematyce wybitnie walentynkowej. Ale zaraz, zaraz – powiecie – Walentynki już były i nawet zdążyłem/am o nich zapomnieć. Od kilku lat nie obchodzę Walentynek, a właściwie cytując demotywatory.pl „obchodzę walentynki szerokim łukiem”. Nie dlatego, że jestem samotna i zgorzkniała albo preferuję polskie święto Noc Kupały. Po prostu Walentynki mnie irytują, choć wiem, że dla wielu osób są jedną z niewielu okazji, by zadbać o związek. I teraz moja skromna refleksja na ten temat: czy faktycznie można zadbać o związek w ten sposób? Z pewnością jest to miłe uzupełnienie, ale nie można na tym jednym święcie budować wielkiej miłości. Wracając do artykułu – przedstawia on kilka par z różnym stażem i ich historię jak to się zaczęło i co zrobili, że się nie skończyło...