Przejdź do głównej zawartości

Sztuka bycia singlem


„WIELKOMIEJSCY SINGLE”, JULITA CZERNECKA, WARSZAWA 2014

Dr Julita Czernecka pracuje na Uniwersytecie Łódzkim. Oprócz książki „Wielkomiejscy single”, napisała również szereg artykułów naukowych oraz prasowych. Jest również współautorką dwóch książek: „Mama w pracy”, „Stereotypy a rzeczywistość”.

Za intrygującym tytułem kryje się socjologiczna analiza życia współczesnych singli. Książka typowo akademicka, ale znalazłam w niej interesujące treści. Przede wszystkim Autorka z wielu stron podchodzi do tego zjawiska społecznego.

W pierwszym rozdziale jest omówione życie w pojedynkę jako zjawisko występujące zarówno na świecie i w Polsce. Przede wszystkim należy zauważyć, że zupełnie zmieniło się postrzeganie osób żyjących w pojedynkę. Przeważnie są postrzegani jako ludzie sukcesu, którzy wiele w życiu osiągnęli (ponieważ dysponują większą ilością czasu, który mogą zainwestować w swój rozwój, karierę lub pomnażanie oszczędności). Wiele osób świadomie decyduje się na pozostanie w stanie wolnym, gdyż – z różnych powodów – nie chcą się wiązać.

W drugim rozdziale następuje przegląd dotychczasowych badań związanych z tematem. Na początku Autorka stawia pytanie: kim jest singiel? Literatura amerykańska znacznie szerzej rozumie kategorię singli niż literatura polska. Singlem może być zarówno osoba, która mieszka samotnie, jak i taka, która mieszka z przyjaciółmi. Taka która ma dzieci, jak i bezdzietna. W literaturze występuje mnogość definicji.

„Wyniki badań światowych i polskich pokazują, że na życie w pojedynkę decydują się przede wszystkim ludzie 20- i 30- letni, (…) którzy rozwijają karierę zawodową.” (Wielkomiejscy single, Julita Czernecka, Warszawa 2014,s. 72).

Kolejny rozdział wyjaśnia czytelnikowi co obecnie powoduje, że ludzie decydują się na życie w pojedynkę. Tendencje ponowoczesne – takie jak indywidualizacja wartości, pragnienie wolności i niezależności, dążenie do samorozwoju, nadmierne zaangażowanie w pracę zawodową, powodują zmianę oczekiwań i priorytetów badanej grupy osób.

Rozdział czwarty omawia wpływ otoczenia na zachowanie się singli. Zarówno pozytywne jak i negatywne zachowania w ich środowisku (zdrady, rozwód rodziców, silne więzi z rodziną, idealne małżeństwo rodziców) mogą być przeszkodą na drodze do zbudowania związku.

Następny rozdział skupia się na wpływie dotychczasowych doświadczeń na decyzję o pozostaniu samotnym. Część badanych osób chciałaby się związać, ale zbyt się tego boją.

Kolejne rozdziały poruszają kwestię pracy zawodowej, czasu wolnego, kontaktów społecznych i stosunku singli do życia jakie prowadzą.

Cytaty:

Autorka w rozdziale pierwszym kilkukrotnie odwołuje się do słów Zbigniewa Baumana:

„Ponowoczesność, stawiając przed jednostką szeroką gamę różnych możliwości dotyczących wyboru stylu życia, jednocześnie nie udziela wskazówek, którą opcję powinno się wybrać. (…) W takiej sytuacji zdaniem Z. Baumana, życie może być jedynie niedokończonym projektem, co jest niewątpliwie sytuacją dyskomfortową, bo pomimo różnorodności ofert człowiek musi dokonywać wyborów na podstawie ograniczonego zakresu danych”. (s. 23).

„W kulturze konsumpcyjnej, która preferuje produkty gotowe do użycia, szybkie działanie, natychmiastową satysfakcję, efekty, które nie wymagają nakładu pracy, niezwodne recepty na wszystko – doświadczanie miłości także zostaje sprowadzone do rodzaju artykułu, który wabi, uwodzi i przyciąga ludzi, obiecując im spełnienie bez zwłoki, wysiłek bez potu i efekt bez wysiłku.” (s. 28).

Trochę to smutne, i nie odkryję Ameryki, jeśli napiszę, że poznawanie drugiego człowieka i tworzenie związku (zarówno partnerskiego jak i więzi przyjacielskich) wymaga czasu i wysiłku obu stron. I przede wszystkim, co też jest zawsze podkreślane w literaturze, należy najpierw dobrze znać siebie i uporać się z własnymi „demonami”. Oczywiście partner i przyjaciele są po to, by nas wspierać, ale nie są wieszakiem na nasze problemy. Poza tym nikt nie zna nas tak dobrze jak my sami, dlatego też nikt nie może nam doradzić.

Podsumowanie:

Najbardziej interesujący był dla mnie rozdział piąty ( „Życie „solo” jako rezultat niepowodzeń w budowaniu życia we dwoje”) oraz szósty („Praca zawodowa jako główny wyznacznik stylu życia singli”). Ten drugi jest trochę przerażający, ponieważ istnieje grupa osób (nie są to absolutnie wszyscy badani), dla których nie istnieje życie poza pracą. Robienie kariery jest ważne, ale szczerze mówiąc nie bardzo rozumiem dlaczego ludzie latami odmawiają sobie prawa do urlopu, odpoczynku, relaksu. Zadowalają się chwilowymi przyjemnościami (np. luksusowe zakupy), ale również nie wszyscy – ponieważ część jest tak wyczerpana pracą, że nawet wydawanie zarobionych pieniędzy nie sprawia im przyjemności.


Książka jest zakończona badaniem stopnia zadowolenia singli. Okazuje się, że wszyscy badani są mniej lub bardziej zadowoleni ze swojego życia, nie ma osób skrajnie niezadowolonych. Autorka stworzyła również typologię singli – którzy najprościej mówiąc dzielą się na 5 grup. Jeśli chcecie dowiedzieć się więcej o życiu singli zachęcam do przeczytania książki. Temat ten z pewnością będzie się nadal rozwijał, na razie istnieje ograniczona ilość badań, ale te zaprezentowane w „Wielkomiejskich singlach” naprawdę pomagają lepiej zrozumieć tę grupę społeczną. 

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Kate White, „Tajemnice kariery. 50 sekretów, które powinna znać każda kobieta sukcesu”

Kate White, „Tajemnice kariery. 50 sekretów, które powinna znać każda kobieta sukcesu”, Sopot 2016
Nie wiem dlaczego, ale lubię takie książki, choć niektóre porady są odrealnione
i na pewno bym ich nie zastosowała w swoim życiu.
Kim jest Autorka?
Napisała serię bestsellerów, w tym kilka kryminałów. Przez 14 lat była redaktor naczelną „Cosmopolitan”. Jej książki zostały wydane w 18 krajach świata. Mieszka w Stanach Zjednoczonych wraz z mężem i dziećmi.
O czym jest ta książka?
Na okładce wymieniono czego dowiemy się w trakcie lektury: jak określić swoje życiowe priorytety, jak zdobyć wymarzoną pracę i się w niej rozwijać, jak wykorzystywać swoje sukcesy i poprawiać swoje notowania u pracodawcy, jak znaleźć równowagę między pracą a życiem prywatnym?
Książka jest podzielona na trzy części. Pierwsza część nosi tytuł: „Sukces: jak go osiągnąć?”, druga mówi o tym jak wzmocnić i utrwalić swój sukces, a trzecia podpowiada jak się delektować swoimi osiągnięciami.
Jak to się ma do treści?
Faktycznie …

Beata Pawlikowska, „Życie jest wolnością. Autobiografia”

Beata Pawlikowska, „Życie jest wolnością. Autobiografia”, 2018
Rozdział pierwszy pt. „W magicznym świecie” jest formą wprowadzenia, w którym Autorka krótko opowiada o pracy w radiu, tej wyjątkowej chwili, kiedy jest na antenie i dzieli się swoimi myślami. Wspomina też o ciszy – dwie sekundy ciszy w radiu wydają się wiecznością.
Rozdział drugi pt. „Tygrys w cyrku” to przemyślenia na temat współczesnego życia. Autorka porównuje pracę w korporacji do tygrysa, który jest zwierzęciem cyrkowym i żyje jako więzień. Mimo że z łatwością mógłby uciec, ale nawet nie próbuje, bo jest wytresowany. Tak samo człowiek, który bezrefleksyjnie pracuje i poddaje się narzuconym schematom, jest w mentalnym zamknięciu, uwięzieniu.
W kolejnych rozdziałach Pani Pawlikowska opowiada o tym, jak została postawiona przed ultimatum dotyczącym jej programu. Pisze o dyskryminacji z powodu tego, że jej program się wyróżniał. Pisze o życiu w zgodzie ze sobą i podejmowaniu decyzji, które być może wydają się niezrozumiałe…

Malwina Bakalarz, „Jak zmieniłam życie w rok?”

Malwina Bakalarz, „Jak zmieniłam życie w rok?”, Warszawa 2018
O czym jest ta książka?
Książka jest podzielona na 3 części: ciało, duch i otoczenie.
W części na temat ciała Autorka zachęca do zmiany diety. Poleca dokładne przyjrzenie się produktom, które spożywamy. Nie zachęca do przejścia na wegetarianizm, ale zwraca uwagę, że mięso z supermarketów jest napakowane antybiotykami, które szkodzą człowiekowi. Autorka odsyła również do innych książek, które traktują typowo o żywieniu i o odkwaszaniu organizmu. Rozdział zawiera sporo oczywistości, odnoszę wrażenie, że jest napisany pobieżnie i trochę bez zastanowienia. Powiela powszechnie panujące opinie na temat ogólnym zaleceń, Autorka wymienia również niektóre „superfoods”, czyli pokarmy, które niedawno stały się bardzo popularne i rzekomo mają super właściwości. Po przeczytaniu tego rozdziału nie byłam zachwycona i nawet zastanawiałam się czy kontynuować lekturę.
Przypomina mi się również zdanie, które już wcześniej gdzieś słyszałam: „skor…