Przejdź do głównej zawartości

Załóżcie swoje listy książek

Zainspirowana książką „Sztuka planowania” Dominique Loreau postanowiłam zachęcić Was do tworzenia list przeczytanych przez Was książek. Oczywiście nie każdy ma na to czas, ale pamięć jest ulotna. I jeśli nie macie czasu na zapisywanie tytułów wszystkich książek, to może prowadźcie chociaż spis, tych, które Was urzekły, albo zanotujcie w notesie inspirujące cytaty.

W podrozdziale „Przyjemność czytania” (s. 217 – 221) Autorka wyjaśnia swoją motywację robienia takich list. Powiem Wam, że będąc w szkole podstawowej i gimnazjum również tworzyłam takie listy (było to na długo przed przeczytaniem tej książki). Później przestałam, ale teraz znów zapisuję, a także z każdej książki wyciągam to, co dla mnie cenne. Ten blog jest swego rodzaju wyjątkową listą, którą dzielę się z Wami J

Mam nadzieję, że odnajdujecie tu interesujące treści. Być może sięgnięcie po którąś z opisywanych przeze mnie książek. A może po prostu wybierzecie się do biblioteki lub księgarni i tam błądząc między regałami natraficie na jakiś wspaniały egzemplarz, który zabierzecie do domu. Będzie to moim sukcesem i Waszym sukcesem.

Większość książek, które czytam, wnosi coś do mojego życia. Mam nadzieję, że u Was też tak jest i będzie J.

„Czytanie i robienie notatek są dwiema nierozdzielnymi czynnościami, które karmią nasz umysł w równym stopniu.” („Sztuka planowania”, Dominique Loreau, przełożyła Angelika Waśko – Bongiraud, Warszawa 2013, s. 221).





Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Martyna Wojciechowska, „Automaniaczka. Od Rometa do Rajdu Dakar”,

MARTYNA WOJCIECHOWSKA, „AUTOMANIACZKA. OD ROMETA DO RAJDU DAKAR”, WARSZAWA 2011 Nie pasjonuję się motoryzacją, ale ta książka naprawdę mnie zaciekawiła! Martyna w niezwykły sposób opisuje swoje młodzieńcze wybryki, chęć dorównania kolegom na motorach, upór w dążeniu do celu. Opowiada o swoim dzieciństwie, przesiadywaniu z tatą, który przybliżał jej tajniki motoryzacji.  Najbardziej jednak podoba mi się zapis emocji towarzyszących pokonywaniu trasy Rajdu Dakar. Niesamowite! Przez co nasza polska dwuosobowa załoga musiała przejść! Martyna kilkanaście dni rajdu opisuje w dużym skrócie, ale stara się przybliżyć najciekawsze sytuacje, emocje, skrajne zmęczenie, spartańskie warunki, walkę do końca. Trasę rajdu pokonała z doświadczonym kolegą Jarkiem Kazberukiem. Edycja, w której brali udział należała do jednej z najtrudniejszych, rajd ukończyło zaledwie 30% załóg, które wyruszyły. I dokonali tego bez całego profesjonalnego zaplecza, które towarzyszy zawodnikom najwyż...

Jacek Antczak, „Reporterka. Rozmowy z Hanną Krall”, Warszawa 2015

Jacek Antczak, „Reporterka. Rozmowy z Hanną Krall”, Warszawa 2015 Ta książka to niesamowita historia wspaniałej, wielokrotnie nagradzanej pisarki i dziennikarki. Zebrane z różnych źródeł wywiady, rozmowy, cytaty, urywki – to wszystko tworzy spójny i bogaty obraz. Każdy reporter ma swój własny warsztat, system pokazywania prawdy. Hanna Krall zawsze starała skupić się na historii jednej osoby, dokładnie ją opisać i jej emocje, a przez to pokazać całość wydarzeń, kontekst. W książce jest odniesienie od innego mistrza reportażu – Ryszarda Kapuścińskiego, który ma całkowicie odmienny styl   skupia się na procesach, na ukazaniu problemu w dużej skali. Jednakże Hanna Krall poprzez swoje skupienie na konkretnych bohaterach również w doskonały sposób potrafi dotrzeć do Czytelnika, zachęcić go do refleksji, zastanowienia nad tym, w jaki sposób by postąpił w podobnej sytuacji… Cytaty: „- Mówi się, że po terrorystycznym ataku 11 września 2001 świat stał się inny niż dot...

Beata Pawlikowska, „Życie jest wolnością. Autobiografia”

Źródło grafiki Beata Pawlikowska, „Życie jest wolnością. Autobiografia”, 2018 Rozdział pierwszy pt. „W magicznym świecie” jest formą wprowadzenia, w którym Autorka krótko opowiada o pracy w radiu, tej wyjątkowej chwili, kiedy jest na antenie i dzieli się swoimi myślami. Wspomina też o ciszy – dwie sekundy ciszy w radiu wydają się wiecznością. Rozdział drugi pt. „Tygrys w cyrku” to przemyślenia na temat współczesnego życia. Autorka porównuje pracę w korporacji do tygrysa, który jest zwierzęciem cyrkowym i żyje jako więzień. Mimo że z łatwością mógłby uciec, ale nawet nie próbuje, bo jest wytresowany. Tak samo człowiek, który bezrefleksyjnie pracuje i poddaje się narzuconym schematom, jest w mentalnym zamknięciu, uwięzieniu. W kolejnych rozdziałach Pani Pawlikowska opowiada o tym, jak została postawiona przed ultimatum dotyczącym jej programu. Pisze o dyskryminacji z powodu tego, że jej program się wyróżniał. Pisze o życiu w zgodzie ze sobą i podejmowaniu decyzji, któ...