John Boyd, Philip Zimbardo, „Paradoks czasu”

JOHN BOYD, PHILIP ZIMBARDO, „PARADOKS CZASU”, WARSZAWA 2009

Jest to książka napisana językiem akademickim, ale na tyle przystępnym i łatwym w odbiorze, że warto ją przeczytać, aby uświadomić sobie kilka prawd na temat czasu.  

Co jest interesujące w tej książce?

Wcześniej nie słyszałam o perspektywach postrzegania czasu. Z tej książki można się dowiedzieć nie tylko o ich istnieniu, ale również wykonać testy, które pomogą określić jaka perspektywa jest dominująca akurat w naszym przypadku. Dodatkowo w zestawie otrzymamy ćwiczenia, które możemy wykonać, aby poćwiczyć inne perspektywy, które nie są u nas aż tak rozwinięte. Po co to robić?

Otóż właśnie w tym celu została napisana ta książka. Aby każda chętna osoba, dążyła w swoim życiu do zrównoważonej perspektywy postrzegania czasu, która łączy przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. Prowadzenie swojego życiu według takiej perspektywy umożliwia osiągnięcie najlepszych wyników, zadbanie o zdrowie, zachowanie prawidłowych relacji rodzinnych i korzystanie z uroków życia w pełnym tego słowa znaczeniu.

Co jeszcze jest warte zapamiętania?

Książka skupia się na życiu człowieka, porusza również kwestię powstawania uzależnień i nawyków. Przytoczone badania i wyniki eksperymentów są szeroko i przejrzyście skomentowane. Perspektywa postrzegania czasu jaką przyjmiemy może mieć naprawdę wielki wpływ na nasze życie. Przykład? Osoby zbyt mocno skoncentrowane na przeszłości ciągle rozpamiętują i są do wszystkiego nastawione raczej negatywnie. Osoby, które żyją jedynie teraźniejszością nie są w stanie przewidzieć skutków swoich zachowań. Natomiast osoby skoncentrowane tylko na przyszłości i wizji sukcesu często stają się pracoholikami pozbawionymi rodziny i przyjaciół. Oczywiście są to uproszczenia, jednakże pokazują jak łatwo się skupić tylko na jednym obszarze życia, zaniedbując inne jego aspekty.

Podsumowanie:

Ta książka to nie poradnik. To raczej mapa po pozwalająca odkryć powiązania występujące pomiędzy człowiekiem i czasem. Jak słusznie zauważają Autorzy – doba Michała Anioła, Steve’a Jobs’a czy innej znanej osoby ma 24 godziny, podobnie jak doba Kowalskiego. Dlaczego jednak Kowalski pozostaje Kowalskim, a ktoś inny swoim talentem zmienia świat? Jak wpływają na nas przekonania wyniesione z dzieciństwa? Wreszcie co możemy zrobić, żeby to zmienić?

Autorzy poruszają jeszcze jedną interesującą kwestię – chodzi o zamachy terrorystyczne. Dlaczego ktoś jest gotowy, żeby się wysadzić i stracić przy tym życie? Według Autorów nie jest to jedyne motywowane biedą, czynnikami społecznymi czy potocznie mówiąc ‘’praniem mózgu”. Chodzi o coś więcej. Pojęcie przyszłości transcendentalnej i cały rozdział temu poświęcony wyjaśnia dlaczego walka z terroryzmem jest tak przerażająco nieskuteczna.

Autorzy w sposób naprawdę fascynujący prowadzą Czytelnika poprzez zakamarki ludzkiej psychiki, interpretują wyniki badań (nie tylko swoich), pokazują w przystępny sposób wiedzę, której odnalezienie i przyswojenie w innych warunkach zajęłoby mnóstwo czasu.

Bardzo rozwijająca i dająca do myślenia lektura. Polecam nie tylko ambitnym J