Przejdź do głównej zawartości

Podsumowanie roku 2015


Kochani !

Rok 2015 był dla mnie niesamowicie udany, ale muszę też przyznać, że minął w zawrotnym tempie. Rozwijam swoje pasje, podróżuję i zawieram nowe przyjaźnie. Próbuję nowych rzeczy, spisuję listy celów i marzeń, i powiem Wam, że wiele z nich się spełnia.

W minionym roku opublikowałam 102 wpisy. Większość z nich to recenzje, ale nie tylko. Jedną z moich ulubionych serii postów były wpisy wnętrzarsko – czytelnicze. Mam wiele pasji a dekoracja wnętrz jest jedną z nich.

Wpisem, który cieszył się największą popularnością była recenzja książki Grzegorza Kasdepke i  Ryszard Petru, „Zaskórniaki i inne dziwadła z krainy portfela” (recenzja).

Najwięcej recenzji było chyba na temat książek podróżniczych i rozwojowych. Ale na kolejny rok planuję wiele ciekawych wpisów i utworzenie nowych kategorii.

Ponieważ uwielbiam zdjęcia, specjalnie dla Was fotograficzne podsumowanie roku J


Na Nowy 2016 Rok życzę Wam wiele odwagi i dużo zdrowia, byście mogli realizować wszystkie wymarzone cele, a także, by otaczali was wspaniali ludzie. Wiele sukcesów i uśmiechu każdego dnia. Wszystkiego Najlepszego i do zobaczenia w kolejnych wpisach.

Kasia


Etykiety:

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Martyna Wojciechowska, „Automaniaczka. Od Rometa do Rajdu Dakar”,

MARTYNA WOJCIECHOWSKA, „AUTOMANIACZKA. OD ROMETA DO RAJDU DAKAR”, WARSZAWA 2011 Nie pasjonuję się motoryzacją, ale ta książka naprawdę mnie zaciekawiła! Martyna w niezwykły sposób opisuje swoje młodzieńcze wybryki, chęć dorównania kolegom na motorach, upór w dążeniu do celu. Opowiada o swoim dzieciństwie, przesiadywaniu z tatą, który przybliżał jej tajniki motoryzacji.  Najbardziej jednak podoba mi się zapis emocji towarzyszących pokonywaniu trasy Rajdu Dakar. Niesamowite! Przez co nasza polska dwuosobowa załoga musiała przejść! Martyna kilkanaście dni rajdu opisuje w dużym skrócie, ale stara się przybliżyć najciekawsze sytuacje, emocje, skrajne zmęczenie, spartańskie warunki, walkę do końca. Trasę rajdu pokonała z doświadczonym kolegą Jarkiem Kazberukiem. Edycja, w której brali udział należała do jednej z najtrudniejszych, rajd ukończyło zaledwie 30% załóg, które wyruszyły. I dokonali tego bez całego profesjonalnego zaplecza, które towarzyszy zawodnikom najwyż...
2 komentarze
Czytaj więcej

Jacek Antczak, „Reporterka. Rozmowy z Hanną Krall”, Warszawa 2015

Jacek Antczak, „Reporterka. Rozmowy z Hanną Krall”, Warszawa 2015 Ta książka to niesamowita historia wspaniałej, wielokrotnie nagradzanej pisarki i dziennikarki. Zebrane z różnych źródeł wywiady, rozmowy, cytaty, urywki – to wszystko tworzy spójny i bogaty obraz. Każdy reporter ma swój własny warsztat, system pokazywania prawdy. Hanna Krall zawsze starała skupić się na historii jednej osoby, dokładnie ją opisać i jej emocje, a przez to pokazać całość wydarzeń, kontekst. W książce jest odniesienie od innego mistrza reportażu – Ryszarda Kapuścińskiego, który ma całkowicie odmienny styl   skupia się na procesach, na ukazaniu problemu w dużej skali. Jednakże Hanna Krall poprzez swoje skupienie na konkretnych bohaterach również w doskonały sposób potrafi dotrzeć do Czytelnika, zachęcić go do refleksji, zastanowienia nad tym, w jaki sposób by postąpił w podobnej sytuacji… Cytaty: „- Mówi się, że po terrorystycznym ataku 11 września 2001 świat stał się inny niż dot...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Beata Pawlikowska, „Życie jest wolnością. Autobiografia”

Źródło grafiki Beata Pawlikowska, „Życie jest wolnością. Autobiografia”, 2018 Rozdział pierwszy pt. „W magicznym świecie” jest formą wprowadzenia, w którym Autorka krótko opowiada o pracy w radiu, tej wyjątkowej chwili, kiedy jest na antenie i dzieli się swoimi myślami. Wspomina też o ciszy – dwie sekundy ciszy w radiu wydają się wiecznością. Rozdział drugi pt. „Tygrys w cyrku” to przemyślenia na temat współczesnego życia. Autorka porównuje pracę w korporacji do tygrysa, który jest zwierzęciem cyrkowym i żyje jako więzień. Mimo że z łatwością mógłby uciec, ale nawet nie próbuje, bo jest wytresowany. Tak samo człowiek, który bezrefleksyjnie pracuje i poddaje się narzuconym schematom, jest w mentalnym zamknięciu, uwięzieniu. W kolejnych rozdziałach Pani Pawlikowska opowiada o tym, jak została postawiona przed ultimatum dotyczącym jej programu. Pisze o dyskryminacji z powodu tego, że jej program się wyróżniał. Pisze o życiu w zgodzie ze sobą i podejmowaniu decyzji, któ...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej