„WIELKOMIEJSCY SINGLE”, JULITA CZERNECKA, WARSZAWA 2014
Dr Julita Czernecka pracuje na Uniwersytecie Łódzkim. Oprócz książki
„Wielkomiejscy single”, napisała również szereg artykułów naukowych oraz
prasowych. Jest również współautorką dwóch książek: „Mama w pracy”, „Stereotypy
a rzeczywistość”.
Za intrygującym tytułem kryje się socjologiczna analiza życia współczesnych
singli. Książka typowo akademicka, ale znalazłam w niej interesujące treści.
Przede wszystkim Autorka z wielu stron podchodzi do tego zjawiska społecznego.
W pierwszym rozdziale jest omówione życie w pojedynkę jako zjawisko
występujące zarówno na świecie i w Polsce. Przede wszystkim należy zauważyć, że
zupełnie zmieniło się postrzeganie osób żyjących w pojedynkę. Przeważnie są
postrzegani jako ludzie sukcesu, którzy wiele w życiu osiągnęli (ponieważ
dysponują większą ilością czasu, który mogą zainwestować w swój rozwój, karierę
lub pomnażanie oszczędności). Wiele osób świadomie decyduje się na pozostanie w
stanie wolnym, gdyż – z różnych powodów – nie chcą się wiązać.
W drugim rozdziale następuje przegląd dotychczasowych badań związanych z
tematem. Na początku Autorka stawia pytanie: kim jest singiel? Literatura
amerykańska znacznie szerzej rozumie kategorię singli niż literatura polska.
Singlem może być zarówno osoba, która mieszka samotnie, jak i taka, która
mieszka z przyjaciółmi. Taka która ma dzieci, jak i bezdzietna. W literaturze
występuje mnogość definicji.
„Wyniki badań światowych i polskich
pokazują, że na życie w pojedynkę decydują się przede wszystkim ludzie 20- i
30- letni, (…) którzy rozwijają karierę zawodową.” (Wielkomiejscy
single, Julita Czernecka, Warszawa 2014,s. 72).
Kolejny rozdział wyjaśnia czytelnikowi co obecnie powoduje, że ludzie
decydują się na życie w pojedynkę. Tendencje ponowoczesne – takie jak
indywidualizacja wartości, pragnienie wolności i niezależności, dążenie do
samorozwoju, nadmierne zaangażowanie w pracę zawodową, powodują zmianę
oczekiwań i priorytetów badanej grupy osób.
Rozdział czwarty omawia wpływ otoczenia na zachowanie się singli. Zarówno
pozytywne jak i negatywne zachowania w ich środowisku (zdrady, rozwód rodziców,
silne więzi z rodziną, idealne małżeństwo rodziców) mogą być przeszkodą na
drodze do zbudowania związku.
Następny rozdział skupia się na wpływie dotychczasowych doświadczeń na
decyzję o pozostaniu samotnym. Część badanych osób chciałaby się związać, ale
zbyt się tego boją.
Kolejne rozdziały poruszają kwestię pracy zawodowej, czasu wolnego,
kontaktów społecznych i stosunku singli do życia jakie prowadzą.
Cytaty:
Autorka w rozdziale pierwszym kilkukrotnie odwołuje się do słów Zbigniewa
Baumana:
„Ponowoczesność, stawiając przed
jednostką szeroką gamę różnych możliwości dotyczących wyboru stylu życia,
jednocześnie nie udziela wskazówek, którą opcję powinno się wybrać. (…) W
takiej sytuacji zdaniem Z. Baumana, życie może być jedynie niedokończonym
projektem, co jest niewątpliwie sytuacją dyskomfortową, bo pomimo różnorodności
ofert człowiek musi dokonywać wyborów na podstawie ograniczonego zakresu
danych”. (s. 23).
„W kulturze konsumpcyjnej, która
preferuje produkty gotowe do użycia, szybkie działanie, natychmiastową
satysfakcję, efekty, które nie wymagają nakładu pracy, niezwodne recepty na
wszystko – doświadczanie miłości także zostaje sprowadzone do rodzaju artykułu,
który wabi, uwodzi i przyciąga ludzi, obiecując im spełnienie bez zwłoki,
wysiłek bez potu i efekt bez wysiłku.” (s. 28).
Trochę to smutne, i nie odkryję Ameryki, jeśli napiszę, że poznawanie
drugiego człowieka i tworzenie związku (zarówno partnerskiego jak i więzi
przyjacielskich) wymaga czasu i wysiłku obu stron. I przede wszystkim, co też
jest zawsze podkreślane w literaturze, należy najpierw dobrze znać siebie i uporać
się z własnymi „demonami”. Oczywiście partner i przyjaciele są po to, by nas
wspierać, ale nie są wieszakiem na nasze problemy. Poza tym nikt nie zna nas
tak dobrze jak my sami, dlatego też nikt nie może nam doradzić.
Podsumowanie:
Najbardziej interesujący był dla mnie rozdział piąty ( „Życie „solo” jako
rezultat niepowodzeń w budowaniu życia we dwoje”) oraz szósty („Praca zawodowa
jako główny wyznacznik stylu życia singli”). Ten drugi jest trochę
przerażający, ponieważ istnieje grupa osób (nie są to absolutnie wszyscy
badani), dla których nie istnieje życie poza pracą. Robienie kariery jest
ważne, ale szczerze mówiąc nie bardzo rozumiem dlaczego ludzie latami odmawiają
sobie prawa do urlopu, odpoczynku, relaksu. Zadowalają się chwilowymi
przyjemnościami (np. luksusowe zakupy), ale również nie wszyscy – ponieważ
część jest tak wyczerpana pracą, że nawet wydawanie zarobionych pieniędzy nie
sprawia im przyjemności.
Książka jest zakończona badaniem stopnia zadowolenia singli. Okazuje się,
że wszyscy badani są mniej lub bardziej zadowoleni ze swojego życia, nie ma
osób skrajnie niezadowolonych. Autorka stworzyła również typologię singli –
którzy najprościej mówiąc dzielą się na 5 grup. Jeśli chcecie dowiedzieć się
więcej o życiu singli zachęcam do przeczytania książki. Temat ten z pewnością
będzie się nadal rozwijał, na razie istnieje ograniczona ilość badań, ale te
zaprezentowane w „Wielkomiejskich singlach” naprawdę pomagają lepiej zrozumieć
tę grupę społeczną.
Komentarze
Prześlij komentarz